Un momento

[un momento]

Tak, „un”, nie „uno”. Zarówno w hiszpańskim, jak i we włoskim, jedyną poprawną formą jest ta skrócona, mimo że sam liczebnik brzmi „uno”. Przed rzeczownikami jednak ulega on skróceniu i tak powinniśmy mówić „un momento”, jeżeli na przykład chcemy poprosić kogoś, żeby chwilkę poczekał.

Podobne hasła

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *